امروز هم گذشت یه روز دیگه از روزهای بی تو بودن
هنوز از این روزهای وحشتناک باقی مونده ...
تنهای تنها میون این همه آدم سخته.
دلم میگیره وقتی بهش فکر میکنم
وقتی نگاه می کنم وتا فرسنگها کسی را پشت و پناهم نمی بینم
خسته شدم از این همه لبخند زورکی از این همه بهونه الکی
ای کاش یه ذره فقط یه ذره شهامت داشتم اونوقت واسه پنهون کردن بغض تو گلوم
سرفه نمی کردم ونمی گفتم مثل اینکه سرما خوردم
اونوقت دیگه بهونه اشکام رفتن پشه تو چشمم نبود
خسته ام از جواب دادن های دروغکی از اینکه به دروغ بخند مو اعلام رضایت بکنم تا کسی نفهمه روزگارم عالیه برای سوختن برای نابودی
من به اینا کار ندارم دلم واسه تو تنگ شده

   گفتی می خوام بهت بگم همین روزا مسافرم

    باید برم برای تو فقط یه حرف ساده بود

     کاش که می دیدی قلب من به زیر پات افتاده بود

     سفر همیشه قصه رفتنه و دلتنگیه

      به من جدایی هم قسمتی از زندگیه

         همیشه یک نفر میره آدم و تنها میذاره

     میره یه دنیا خاطره پشت سرش جا میذاره

                                                                            تقدیم به تو عزیز دل

تو در عرش کبریای خود ان را نداری من تو را دارم

و تو همچون خود را نداری

به گل گفتم:عشق چیست؟گفت خوشبوتر از من

پروانه گفتم :عشق چیست؟گفت زیباتر از من به

به شمع گفتم:عشق چیست؟گفتسوزانتر از منه

به عشق گفتم :آخر تو چه

هستی ؟

گفت:من نگاهی

بیش نیستم

   عشق چیست؟

  عشق دانش است . دانش و فرهنگ است توامان و آن كس كه از اين دو بي بهره است

تواناي عشق ورزيدن ندارد عشق دلپذير ترين جهان بيني آدمي است آن جهان بيني

نجيب و جليل كه از آغاز تاريخ انسان تا كنون جانهاي شيفته بسياري

براي بر پاداشتن

جهاني شايسته و بايسته ي آن كوشيدند و جان باختند براي :

روزي كه كمترين سرود بوسه است

و هر انسان

براي هر انسان

برادريست

روزي كه ديگر درهاي خانه شان را نمي بندند

قفل افسانه اي است و قلب براي زندگي بس است

قصه آدمي قصه يك دل عاشق است و راه نرفته.قصه رفتن و رفتن تا رسيدن به خدا. قصه هزار راه نرفته به يك مقصد.قصه سر گشتگي وگمگشتگي و جست وجو.                      

                                *  حكايت پيله است وپروانه *

تار تنيدن و پاره كردن.قصه از پيله بيرون آمدن و پروانه شدن. قصه پرواز و رهايي از پيله خود تنيده.

حكايت آدمي حكايت عشق است و پروانه شدن.

پر گشودن و اوج گرفتن تا رسيدن به خدا.

                                  خدايا پروانه شدن را به ما بياموز ...

  خوشتون امد یه نظر بدین

هرگز از دوری این راه مگو

و از این فاصله ها که میان من و توست

و هر آنگه که دلت تنگ من است

بهترین شعر مرا قاب کن و  پشت نگاهت بگذار

تا که تنهایی ات از دیدن من جا بخورد

و بداند که دل من با توست

و همین نزدیکی ست 

صدای تو خوب است.

صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است

که در انتهای صمیمیت حزن می روید.

در ابعاد این عصر خاموش

من از طعم تنصیف در متن ادراک یک کوچه تنهاترم.

بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است

و تنهایی من          حجم تورا پیش بینی نمیکرد

         و خاصیت عشق این است

                                                          دوستت دارم

کجاست آن غنچه ی سرخی که افق های شب گرفته ی مرا

                                                               شور ستاره بخشید

آیا پیش از این قلب من عاشق بوده است؟

سوگند که چنین نبوده است.چرا که تا به امشب هرگز زیبایی واقعی را ندیده بودم.

                                                                                                  (شکسپیر

میگی عاشق بارونی ولی وقتی بارون میاد چتر می گیری!!!

میگی عاشق برفی ولی از یک گلوله ی برف می ترسی!!!

میگی عاشق پرنده هایی ولی اونارو می اندازی تو قفس!!!

میگی عاشق گلهایی ولی اونارو از شاخه میکنی!!!

اونوقت انتظار داری نترسم وقتی میگی دوستم د)اری!!!

با من بنشین و دیگر بار

                               قصه ات را برایم نجوا کن

                                                               من به نجوای دلنشین صدای تو عادت دارم

امروز روایت تو را از عشق و زندگی می شنوم

و فردا آن را حتی اگر سکوت کنی

                                            مانند شعری با کلمات سپید و سیاه

                                                                                            باز خواهم گفت.

به خاطر هیچ کس.بعد گفت :پس به خاطر چی زنده هستی؟در حالی که بغض گلومو می فشرد و

می خواستم بگم به خاطر دل تو گفتم :به خاطر هیچی.گفتم : تو به خاطر کی زنده هستی؟

در حالیکه اشک توی چشماش جمع شده بود گفت:به خاطر کسی که به خاطر هیچی زنده است.

زندگي يعني جهان ار عشق اوست

زندگي چون  برگ بودن در مسير باد نيست

امتحان و استقامت شاهراه  زندگيست

اگر برايمان مشكلي پيش امد نگوييم خدايا من مشكل بزرگي دارم

بلكه به مشكل بگوييم من خداي بزرگي دارم .

اگر به شادي فكر مي كني در نداشتن ارزوست

قبول كن كه شادي در درون تو جاي دارد نه در اشياء و شرايط خارج از وجود تو  .

اگر موفقيت را مي خواهي بايد رفتارت ازادانه باشد

رفتاري كه بر امده از خود واقعيت باشد نه افكار ديگران .

اگر برايمان مشكلي پيش امد نگوييم خدايا من مشكل بزرگي دارم

بلكه به مشكل بگوييم من خداي بزرگي دارم .

اگر به شادي فكر مي كني در نداشتن ارزوست

قبول كن كه شادي در درون تو جاي دارد نه در اشياء و شرايط خارج از وجود تو  .

اگر موفقيت را مي خواهي بايد رفتارت ازادانه باشد

رفتاري كه بر امده از خود واقعيت باشد نه افكار ديگران .

- الهي! خواست ، خواست توست ، من چه خواهم ؟
- الهي! بيزارم از آن اطاعتي كه مرا به عجب آورد و بنده آن معصيتم كه مرا به عذر آورد
- الهي! چون توانستم ، ندانستم و چون دانستم ، نتوانستم !
- الهي! اگر چه شب فراق تاريك است ، دل خوش دارم كه صبح وصال نزديك است

منتظر نباش که شبی بشنوی ،
از اين دل بستگی های ساده دل بريده ام !
که در آسمان به ستاره ی ديگری سلام کرده ام !
از تو توقعی ندارم ،
اگر دوست نداری در همان دامنه ی دور دريا بمان !
هر جور تو راحتی ، بابای باران !
همين سوسوی تو از آن سوی پرده ی دوری ،
برای روشن کردن اتاق تنهاييم کافيست .
من که اينجا کاری نمی کنم ، فقط ،
گه گاه گمان آمدن تو را در دفترم ثبت می کنم ، همين !
اين کار هم که نور نمی خواهد !
می دانم که مثل هميشه به اين حرف های من ، 
می خندی با چال های مهربان گونه ات !
حالا هنوز هم وقتی به آن روزهای زلال نزديک می شوم ،
باران می آيد !
صدای باران را می شنوی ؟ *

* يادته هميشه روزهای جمعه دلتنگ تر از هميشه بودم .
انگار هنوزم عادت های گذشته ....
کاش بودی و به اين همه کابوس لبخند می زدیُ
ازم می خواستی بهت اعتماد داشته باشم که ازم دورت نکنن .
چقدر روزا تلخ و سياه می شن ،
وقتی همه زنگارهای دنيا دلم رو پُر از شک و ترديد می کنن .
چشمام لبريز ِ اشک می شه و وجودم سراپا نياز .
خيلی وقته که حست نمی کنم يا شايد حسم نمی کنی ، نمی دونم .
دلم گرفته ، تنگ تر از هميشه ، تنگ ِ تنگ .
 کاش هيچ وقت نرفته بودی .. کاش نرفته بودی

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه میزنه

همه غصه های دنیا توی سینه منه

توی قطره های بارون میشکنه بغص صدام

دیگه غیراز یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

پشت این پنجره میشینمو آواز می خونم

منتظر واسه رسیدنت تو بارون می مونم

وقتی که تنگ غروب بارون به شیشه میزنه

همه غصه های دنیا توی سینه منه

توی قطره های بارون میشکنه بغص صدام

دیگه غیراز یه دونه پنجره هیچی نمی خوام

سرگرمی تو شده  بازی با این دل غمگین و خستم

            یادت نمی یاد اون همه قول و قرار هائی که با تو بستم

با این همه ظلم

 تو ببین  باز چه جوری پایه این همه قول و قرار ها مون من نشستم

                نشکن دلم

                      به خدا آهم میگیره دامنت عاقبت یه روز

   نگو بی خبری

   نگو نمی دونی دلم پر از یه نفرین  سینه سوز

   نگو بی خبری

   نگو نمیدونی وقتی که نیستی گریه شده کاره این دل عاشق

                                                  شب و روز

          دیوونه نکن دلم

          آهم میگیره دامنت عاقبت یه روز

        این منم که خوبیام و کسی هرگز نشناخته
                 اون که تو راه رفاقت همه ی هستیش باخته

                 هر رفیق راهی با من دو سه روزی هم سفر بود
                                  ادعای هر رفاقت واسه من چه زودگذر بود

       هرکی با زمزمه ی عشق دو سه روزی عاشقم شد
             عشق اون باعث زجر همه ی دقائقم شد

 اون که عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید 
            همه ی هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

                                      چه اثر از این صداقت چه ثمر از نجابت
                                     وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت

خواب ديدم  در خواب با خدا گفتگويي  داشتم
خدا گفت:  پس  ميخواهي با من گفتگو کني
گفتم: اگر وقت داشته باشيد
خدا لبخند زد وقت من ابدي است
چه سوالي درذهن داري که ميخواهي از من بپرسي؟
چه چيز بيش از همه شما را در مورد انسان متعجب ميکند؟
خدا پاسخ داد.........
اينکه آنها از بودن در دوران کودکي ملول ميشوند
عجله دارند که زودتر بزرگ شوند و بعد حسرت دوران کودکي را ميخورند
اينکه سلامتشان را صرف بدست آوردن پول ميکنند
و بعد پولشان را خرج حفظ سلامتي مي کنند
اينکه با نگراني به آينده زمان حال فراموششان مي شود
آنچنان که نه در آينده زندگي مي کنند نه در حال
اينکه چنان زندگي ميکنند که گوئي هرگز نخواهند  مرد
و چنان مي ميرند که گوئي هرگز زنده نبوده اند
پرسيدم
به عنوان خالق انسانها ميخواهيد که آنها چه درسهايي از زندگي را ياد بگيرند
ياد بگيرند که نميتوان ديگران را مجبور به دوست داشتن خود کرد
اما ميتوان محبوب ديگران شد
ياد بگيرند  که خوب نيست خود را با ديگران مقايسه کنند
ياد بگيرند که ثروتمند  کسي نيست که دارايي بيشتري دارد
بلکه کسي است که نياز کمتري دارد
ياد بگيرند که ظرف چند ثانبه ميتوانيم زخمي عميق در دل کساني که
دوستشان داريم ايجاد  کنيم
و سالها وقت  لازم خواهد بود تا آن زخم التيام  يابد
با بخشيدن  بخشش  ياد بگيرند
ياد بگيرند کساني هستند که آنها را عميقا دوست دارند
اما بلد نيستند احساسشان راابراز کنند يا نشلن دهند
ياد بگيرند که ميشود دو نفربه يک موضوع واحد نگاه کنند و آن را متفاوت ببينند

عشق پرده ای زرین است که از ان می توان به برهوت زندگی نگریست و دریچه ای رو به خوشبختی دید.

عشق عینکی است که از و رای ان زندگی زیباست و معشوق زیباترین.

عشق رویایی است شیرین که بین عاشق و معشوق دیده می شود.

اری عشق دریایی است که غریق در ان به زندگی دست می یابد و در ان جز پری ماهی زندگی نمی کند.

قربان شما آرزو

گاه تندیس خزان ، گاه تصویر غروب ،

گاه تغییر طلوع ، زندگی پیوند است در هیاهوی دو رود

زندگی جمله نقذی است پر از واژه ناب،

دور از قاعده و رمز و حساب ، خالی از فهم و کتاب ،

زندگی یعنی عشق ، گاه اینجا بودن ،

گاه تنها ماندن ،گاه تنها رفتن ،

گاه لیلی بودن ، گاه مجنون بودن،

زندگی باغچه ای است ، گل بکاری گل دهدت ،

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد....

                         زندگی صوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد.....

                                               زندگی یعنی........

اين حال من بی توست بغض غزلی بی لـب.